دوم فروردین نود و پنج حتما این پرنده ها رو دیدی که توی فضای بسته گرفتار میشن و بال بال میزنن خودشونو به در و پنجره میکوبن تا راه گریزی پیدا کنن............ حکایت من بود که به شوق دیدنت پر کشیدم و با ذوق به سمتت اومدم ولی محکم به شیشه خوردم طوری که تا چند روز از شک نمیتونستم خودمو جمع کنم.... آخه تو که نمیدونی از چندین روز قبل چقدر تدارک دیده بودم..... همۀ اینها رو رها کن فقط میخواستم سرمو روی سینت بزارم باور کن از کل دنیا فقط همینو میخواستم...................... توی صف بودم و داشتن بلیط رو آخرین بار چک میکردن و از پشت درب شیشه ای هواپیما رو میدیدم که... محکم به شیشه خوردم...

نمیدونم چرا...نمیدونم چطور ولی عاشقت شدم نمیدونم چی میشه... اصلا نمیخوام بهش فکر کنم... ولی عاشقتم............باور کن عاشقتم لعنتی این تنها چیزیه که میدونم این تنها حسیه که راه نفسمو بند میاره در طول روز که گرفتار و خسته از کاری باز هم عاشقتم شبها که بهم شب بخیر میگی و توی خیالم سر روی سینت میزارم باز هم عاشقتم....... هر جا که باشم هر جا که باشی از پیش چشمم از اعماق قلبم حتی لحظه ای دور نیستی و من با این حس دارم زندگی میکنم گاهی سخت و نفس گیر میشه گاهی مستاصل و درمانده میشم گاهی میخوام بال دربیارم و از همۀ دنیاااا فرار کنم و سمت تو پر بکشم ولی باز هم قلبم به عشق تو ب

چقدر سخت ِ از هوای نفسهای تو نفس کشیدن اما چشماتو ندیدن....

داشتم فکر میکردم که بهترین لحظه زندگیم کی بوده

دوبار

اولین بار که توی ماشینت بالای گونم رو بوسیدی

و دومی آخرین بار که روی نیمکت خودمون شاید دو ثانیه لبتو روی لبم گذاشتی

هیچ چیز و هیچ کس نبود جز تو و من و عشق...

و من تا وقتی زندم بهشون که فکر میکنم چشمامو میبندم و بهترین احساس دنیا رو دارم

بهترین لحظات زندگی من لمس عشق تو بوده

که غریبه اومدی و از تمام دنیا بهم نزدیکتر شدی....

میون همهی این حال و روزگار ناموافقم تو بهترین هدیه زندگی من بودی

و از بودنت خوشحالم

گاهی بخاطر کسی که به عشقش نفس میکشی

مجبوری گورت را با دستهای خودت بکنی....

و فقط بمیری....

با درد و عذابی بی پایان در روح و جسمت....

فقط بیصدا بمیری....

که مبادا صدای هق هق گریه هایت را عزیزتر از جانت بشنود

امشب صدای نفسهای خودمو میشنوم در حالی که حس میکنم زنده بگور شدم....

بدون تو چطور نفس بکشم؟؟؟؟

بدون تو....بدون تو میمیرم....

کاش بهت زنگ میزدم و میگفتم که نرو...از پیش من نرو...

ولی بیشتر از این راضی به عذابت نیستم....

دلتنگتم....به مقدسات عالم که دلتنگتم....

کاش برگردی و بگی که نمیتونم برم تا دوباره نفس بکشم

امشب سرمو روی سینه کی بزارم که خوابم ببره...

بدون تو با کی بخندم....بدون تو برای کی بغض کنم...

بدون تو توی آغوش کی گریه کنم....

تورا بخدا بیا و منو ببر...

من دارم میمیرم......

نتونستم دووم بیارم... باور کن خیلی تلاش کردم بند مهرم رو از پات رها کنم مگر گریه امونم میداد... نتونستم...بدون تو نفس بکشم... به عمرم اینقدر قلب و عقلم درگیر نشده بودن ولی برای اولین بار عقل مغلوب شد دل آدم وقتی نخواد بسازه تمام اعضای بدنتو از کار میندازه تب می کنی...دستات میلرزه...پاهات توان ایستادن نداره... و گریه...مگر این گریه لعنتی بند می اومد... نمیدونم این همه اشک از کجا بود!!! کم آوردم.....نتونستم دلم رو به نبودنت راضی کنم

رفتنم درد داشت....

ولی بدتر از اون سکوت تو منو کشت.

کاش یک کلام میگفتی....نرو

کاش حال منو میفهمیدی....

ولی انگار تو بیشتر از من اطمینان داشتی که راهی نیست.

منو ببخش و برای من دعا کن که دارم بی تو میمیرم....

و لحظه گمان نکن که شبی بی خیال دستهات

بدون شب بخیر نفسم به خواب برم...

و صبحی چشم باز کنم اسم تو به زبان من نباشه...

کاش راهی به تو داشتم و ذره ذره این زهر به جونم ریخته نمیشد....